whinehouse

1. House DVD
2. Dexter DVD
3. a new Canon digital camera
4. shoe cabinet
5. easel
6. oil paints
7. brushes
8. Evian Mineral Water Spray

gusto ko tumira sa france! free health care e. napanood ko na naman kasi yung docu ni michael moore kanina sa hbo. sicko.

anyway last night we watched julie and julia. nainspire naman ako bigla magkaron ng short term goal. ang ganun ko lang kasi ngayon, to pay all my debts by january. it is not a bad short term goal but i need something to feed my creative soul. something equivalent to cooking N number of recipes in a year. something like that.

i want to paint again.

maybe i should make it my short term goal.

kakalungkot. a friend has a malignant tumor in her breast and it has to be removed asap. she's in her 40s tapos she has no husband, no boyfriend (meron man, absentee naman).

she doesn't smoke. she helps her family and supports their needs. she sends her nephew to college.

bakit ganito? why do bad things happen to good people?

life is unfair.

siguro kakaisip ko kasi sa kaibigan ko, napanaginipan ko buntis daw ako.
tapos naiisip ko na daw kung pano na yan, manganganak ako. mahihirapan ako sheet.
tapos sabi daw ni erik, kung ayaw mo puwede naman natin gawan ng paraan e. (kasi sinisisi ko siya). tapos ayoko daw magpa-abort. natatakot daw ako. tsaka naisip ko same pain rin naman yun, mas masakit pa yata yun. anyway dun na natapos hehehe. pero ang vivid kanina.

--

nakakatawa pa.
kasi kanina natulog ako mga 4am. nagising ako mga 730, pagtingin ko sa cellphone ko may nagtext na artista. di daw makakapunta kasi di siya puwede that day. nagsorry.

nagpanic ako! tinawagan ko agad si tammy. kasi akala ko yung nanay actress namin ang nagback out e first scene yun. tapos tinatawagan ko si katski! tapos narealize ko, ay hindi pala yun ang artista. yun pala yung tinawagan ko na hindi sumasagot nung gabi kasi tulog na.

haaaaaay.

napanaginipan ko si dennis.
ewan ko ba. siguro kasi nakita ko siya sa facebook na nagcomment sa college pics namin na pinost ng isang common friend. di kami friends dun e. ayoko siya iinvite at for sure, hindi niya rin ako iinvite.

anyway ang panaginip ko, kukunin daw namin siyang actor/director ng film na gagawin namin. at ng weird dun, artist daw siya. rocker sa panaginip ko! as in may long hair, tapos sumasayaw-sayaw na parang rakista. ka turn off nga e.

nakalimutan ko na yung iba.

dati pag napapanaginipan ko yun, tumatawag siya. o kaya nagpaparamdam.

not that i want him to contact me again.
wala na siyang effect sa kin e.

i don't need this!
but i do need this to pay the bills!
may ibang paraan ba ng pagpopokpok?
wala talagang perfect sa buhay na 'to hay.
ayoko na magsoap!

gusto ko lang alalahanin yung napanood ko kahapon na 500 days of summer atk ung bakit dapat iwasan ko yun. since unrequited love rin ang isusulat ko, kelangan di ganun ang kalabasan. di ko talaga gusto yung movie e. pero di ko pa naanalyze masyado kung bakit. now na lang.

ayoko siya kasi

1. overuse of songs. di ko naman napapansin to e. nung sa elevator scene ok pa ko e. pero later on, naiinis na kasi ko sa story kaya lalo kong nainis sa paggamit ng music. kasi dinadaan ako sa magagandang music para magustuhan ko siya. e hello, story muna!

2. nakakaloka ang genre ng film. di mo malaman kung ano siya. may musical number ba naman! at may butterfly na animated! at may frame na biglang naging animated! anaknang...

3. ang biggest problem ko, overstyled siya! nonlinear na (with the use of the days na patalon-talon), tapos may VO pa na parang lolong nag-VO rin sa curious case of benjamin button. tapos may splitscreen pa na merong expecation vs. reality. ma-style siya masyado! nagulo yung story!

4. at ang story! ano nga ba ang story! tungkol sa lalaking nagkagusto sa babaeng ayaw naman ng marriage at ng label sa relationship. ang bago dito, yung babae yung ganun. pero ang nakakainis, yung lalaki parang babae mag-isip! ano bang touching sa story? wala naman. nain love si lalaki. pero si babae pala nagsasawa na sa kanya so iniwan siya tapos he still pines for her hanggang sa nawalan ng trabaho etc.

kaya sumabog yung story kasi hindi na lang naglinear treatment tapos kung gusto niya gumamit siya ng VO. at sino ba yung lolong nagvi-VO? dapat si lalaki na lang ang nag-VO. di ko magets kung bakit ganun!

aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaahhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhh!

ang solution: tell the story as simple as you can!

kung kaya ng salt and pepper lang sa porkchop mo, wag na maglagay ng ibang palabok!

naiinis ako sa preferred banking client policy. bakit sila may preference?

AT bakit preferred ang mayayaman kesa sa mahihirap? di ba dapat pareho lang?!

nagiging iyakin ako lately.
pansin ko lang.
tumatanda na ba ko?
feeling ko this is still connected with my father, rejection/acceptance issues.
i can't help it. dun pa rin lagi bumabagsak e. akala ko ok na ko. hindi pa rin pala...yata.

Deadline of seq. treatment for Japan story: Wednesday, September 23, 2009, 12 midnight
Finally thought of a story i like!: Wednesday, September 23, 2009, past 12 midnight

pang-isang araw lang talaga ko

sa dami ng utang.
parang di nababawasan.
sheeeet.

life is so short.
what am i really here for?
pano pag namatay ako na hindi ko nagawa yung dapat ko talagang ginagawa?
dapat ba kong magsulat? or siguro ang dapat kong itanong, dapat ko bang sayangin oras ko sa pagsusulat sa TV?
ang sagot hindi dapat, pero kelangan.

bakit ang daming namamatay?
mga bata pa. ang tragic.
or yung mga may nakocontribute naman sa mundo.
bakit yung masasama hindi mamatay? alam ko naman mahaba buhay nila pero sobrang dami nang masamang tao, di ba puwedeng mabawasan kahit konti?
kahit isa lang.
kahit si GMA lang.

pag may namamatay talaga, nagiging existential ako.

nakakatulong talaga sa kin ang rivalry. like yung college classmate kong mas mataas sa kin sa poker chips, naungusan ko na in a few days kasi ayokong mas mataas siya sa kin. i didn't like her e. pero kahit like ko pa, gusto ko lang talaga ng motivator. pero mas lalo talaga pag ayokong magwagi nung tao! as in gagawin ko lahat maungusan ko lang siya.

ngayon i have1M chips in poker and still counting!

---

excited ako sa film na gagawin namin. sana matuloy to at sana makuha namin yung grant para makagawa na ng movie. nangangati na kong gumawa ng movie. it's been more than a year since ENDO!

---

happy ako kasi nakabayad ako ng smart today (nakakatext na ko ulit!) at nakapbayad ng minimum sa credit card ko so hopefully magagamit ko na ulit. haaaaaaaay

sa film, bigyan mo ko ng creative freedom. wag mo kong pakialaman.
sa tv, sabihin mo na lang sa kin kung ano gusto mo. ayoko na mag-isip.

hindi talaga ko makapagwork sa mga taong di ko kilala o di ko gusto/nirerespeto.
gusto ko sana i-produce yung music video for kimmy dora e pero kung hindi si jade or emman or kahit sino pa sa origin8 ang direktor, ayoko na lang gawin.

---

magsulat ka!

minsan lang ako makipag-away kaya irerecord ko 'to. nablock ko na sa FB ang offensive na lalaking 'to. kakatakot. taga-australia pa. sana malayo siya sa ate ko. pumasok lang ako sa game niya, tapos naCR ako kaya nagcancel ako. tapos biglang nagmsg sa FB...

---

i'm a navy blue sedan.

mas excited ako buuin yung business plan kesa magsulat! shet. ito na ba ikakayaman ko?

mahirap siya pero lahat naman mahirap!

excited!